Paris Konferansı'nın Batı ve Doğu Trakya'nın Yunanlılara verilmesini tavsiyeye karar vermesi.
Venizelos, 2 Kasım 1918'de Trakya'nın Yunan olduğunu ileri sürerek İstanbul dahil, bölgenin Yunanistan'a verilmesini ister. Bulgar meclisindeki Batı Trakya Türk mebuslarından birkaçını satın alarak; bunlara, Batı Trakya'nın Bulgar zulmünden kurtarılarak Yunanistan'a verilmesini belirten demeçler verdirtir.

Paris Konferansının, 01 Mart tarihli Trakya kararını ertelemesi, Trakya'nın geleceğinin Osmanlı ve Bulgar barış anlaşmaları görüşülürken ele alınmasını kararlaştırması.

San-Remo Konferansı
Batı ve Doğu Trakya'nın itilaf devletlerince Yunanistan'a verilmesi, Sevr Anlaşması maddelerinin hazırlanması.

Yunanlıların, San-Remo Konferansı ile kendisine verilen Batı Trakya'yı işgale başlamaları.
İşgale, bazı yerlerde sessiz protesto ile (Sokağa çıkmamak, kepenk kapatmak, siyah bayrak asmak vb.), bazı yerlerde daha önce oluşturulan çetelerin küçük çaplı silahlı direnişi ile tepki verilir.

Batı Trakya'nın Yunanlılar tarafından işgaline Bulgaristan'ın sert protestosu ve kandırıldığını açıklaması.
"Bulgaristan, Trakya'nın hakimiyetini, büyük devletlere bırakırken terkettiği yerlerde muhtar bir devlet kurulacağına ve bu devletin Milletler Cemiyeti veya büyük devletlerden birinin himayesi altına konacağına inanmıştı... Eğer Dedeağaç'la oraya giden demiryolu Bulgaristan'a verilmezse, Bulgaristan kendisine resmen ve alenen verilmiş olan vaadin yerine getirilmediğini.... iddia edecektir."

Müttefikler Arası Batı Trakya Hükümeti'nin söndürülmesi, Batı Trakya'da Yunan idaresinin başlaması.

Gümülcine'ye işgal için yaklaşan Yunan Kuvvetlerine, elli tüfekli milli kuvvet tarafından karşı konulması; Gümülcine'nin Yunan kuvvetleri tarafından işgali.

Yunanistan'ın Batı Trakya ile ilgili ilk hukuki düzenlemesi.
"Müftüler ve Başmüftü Seçimiyle, İslam Cemaatlerine ait Vakıf Gelirlerinin Yönetilmesine İlişkin Yasa" nın (2345 sayılı) çıkışı.
Yasada; İslam cemaatine ait vakıf gelirlerinin cemaat yönetim kurullarınca harcanacağı, diğer cemaat gereksinimlerinin yanı sıra çeşitli eğitim harcamalarının da buradan karşılanacağı; müslüman okullarının yönetilmesi ile öğretmenlerinin atanması ve görevden alınması yetkisinin cemaat yönetim kurullarına ait olduğu belirtilir.
Müftülerin cemaat tarafından, başmüftünün de müftüler tarafından seçilmesi esası getirilir.
Ancak bu yasa uygulanmaz. Başmüftülük hiçbir zaman kurulmaz. 1949'a kadar cemaat yönetim kurulları hükümet tarafından atanır.

"Yunan Sevr'i"; Yunanistan'daki azınlıkların korunmasıyla ilgili olarak yapılan antlaşma.
İngiltere, Fransa, İtalya, Japonya ile Yunanistan arasında imzalanır. Yunanistan'ı, ülkesindeki azınlıkların haklarının korunması ile ilgili olarak Milletler Cemiyetine karşı sorumlu kılar.
Antlaşma'nın önemli hükümleri; Yunanistan'ın yükümlülükleri:

• Hiçbir fark gözetmeden ülkesinde yaşayan herkesin yaşamını ve özgürlüklerini koruyacak, dinlerini özgürce uygulayabilmelerini sağlayacak. (md.2)

• Bütün Yunan uyrukları yasa karşısında eşittir, aynı kişisel ve siyasal haklardan ayrım yapılmaksızın yararlanırlar. Din ve inanç farkı işe alınma, memur olma hakkının kullanılmasında etkili olmayacaktır. Özel işlerde ve yayınlarda istenilen dil kullanılır. (md. 7)

• Azınlıkların, harcamaları kendilerine ait olmak üzere, dinsel toplumsal kurumlar ve okullar kurma, işletme ve denetleme ile buralarda kendi dillerini kullanma hakkı vardır. (md. 8)

• Farklı dil konuşan yurttaşların önemli oranda bulundukları bölgelerdeki resmi okullarda, o dilde (çoğunluğun dilinde) eğitim yapılır. ( md. 9)

• Müslümanların kişisel durum ve aile hukuku ile ilgili sorunları, İslam adetleri çerçevesince çözülür ve bunun için gerekli önlemler alınır, düzenleme yapılır. Dinsel yerler ve mezarlıklar korunur. Vakıflar ve diğer dinsel ve sosyal kuruluşlar tanınır, yenilerinin kurulmasını kolaylık sağlamak esirgenmez. (md. 10)

• Bu antlaşmanın getirdiği azınlık hükümleri, Milletler Cemiyeti'nin güvencesi altındadır. (md. 16)

Trakya Anlaşması (İngiltere, Fransa, İtalya, Japonya ve Yunanistan arasında)
Batı Trakya'nın Yunanistan'a verilmesi; dağlık kısmı hariç Batı Trakya'nın güneyi elinden alınan Bulgaristan'a, Ege denizine çıkış ve Dedeağaç limanından faydalanma hakkının verilmesi.

Batı ve Doğu Trakya'da Yunanlılarca, merkezi Edirne olan "Trakya Umumi Valiliği" kurulması.
Yunan İdari Teşkilatı bölgeyi 6 sancağa ayırır: Edirne, Kırklareli, Tekirdağ, Gelibolu, Meriç (Dedeağaç), Rodop (Gümülcine).Meriç Sancağı; Dedeağaç, Sofulu, Dimetoka, İpsala, Enez kazalarından,Rodop Sancağı; Gümülcine ve İskece kazalarından oluşuyordu (Harita-1).Yeni idare 14 Kasım'da bölgede seçimler yaptırır, Atina'ya milletvekili gönderir; belediye başkanlarını seçimsiz atar. Yerleşim yeri isimlerini değiştirmeye; bölgeyi Atina'ya bağlamak için gereken değişiklikleri yapmaya başlar. Yunan idaresinde çalışmayı kabul eden Türk memurların feslerine Yunan arması taktırır.